منتظریه مظلوم راهت ادامه دارد حتی اگر دیکتاتور بر ما گلوله بارد
۹/۱۲/۱۳۸۸

برخیز ای مجاهد...





برخیز که خون برادم جامونده تو خیابونا...
برخیز که برادرم رو کفن پوش کردن...
برخیز که رسم برادر کشی رو باب کردن...
برخیز که دل ایرانی رو خون کردن...
برخیز که دل مادر ماتم زده پردرده...
شاید مادر هنوز چشم به در باشه و ذکر کنون در انتظار دخترش باشه...
برخیز تا با هم همندا شیم و درد مادر ، درد پدر کمر افتاده،درد ایران ، رو به گوش جهان برسونیم که شاید ناجی این درد صدامونو بشنوه...
برخیز تا صدای شلیکمان را بشنون...
برخیز که دل مادر از ضربه های تبرشان زخم دار شده...
برخیز تا مرهمی باشیم به دل مادر...
برخیز تا مداوا کنیم جا جای این خاک رو...
برخیز تا پاک کنیم سایه شوم وحشت و ظلم رو...
بسازیم آشیا نه ای برای فردامون...
برخیز که ندای ندا پشت دیوارها به گوش می رسه...
برخیز، برخیز تا بمونیم برای ایران...
ومعنی آزاد و آزادگی را دوباره بنا کنیم...

پس تو ای ایرانی،ای برادر من، ای خواهر من، برای ایرانمون بلند شو و با من همراه شو.
دستت را بده در دست یاردبستانیت تا ایرانمونو سبز کنیم.


"دوباره می سازمت وطن..."


"وعده من وتو 16آذر"


0 نظرات:

ارسال یک نظر