
قوع تجمعات و راهپيماييهاي گسترده مردمي در اعتراض به دولت كودتا، به حدي تاثيرگذار بوده كه موجب ترس و وحشت حاكميت شده است. اما حاكميت راه چاره را در مخفي كردن واقعيتها و شانتاژ خبري بر ضد مردم يافته و با توجه به سانسور خبري گسترده در ايران، از رسانههاي خود روي يك ادعاي مضحك پافشاري ميكند و آن ادعاي ريزش نيرو درميان جنبش اعتراضي مردم است . آنها كه جمعيت 3 ميليوني مردم در راهپيمايي 25 خرداد را صدهزار نفر ذكر كردند و جمعيت ميليوني مردم را در راهپيماييهاي روز قدس و 13 آبان هزار نفر اعلام كردند، روي اين نكته پافشاري ميكنند كه جنبش اعتراضي دچار ريزش نيرو شده. اما در حاليكه سانسور خبري موجب شده روزنامهها در ايران چارهاي جز سكوت در مقابل اين ادعاي مضحك نداشته باشند، عموم مردم به خوبي آگاهي دارند كه حاميان جنبش و مخالفان دولت و حاكميت نه تنها كمتر نشدهاند، بلكه بيشتر هم شدهاند و درخواستها و مطالبات آنها هم عمق و گستره بيشتري يافته است. اگر پس از انتخابات، مردم شعار «راي من را پس بده» سر ميدادند، امروز خواستار سرنگوني دولت كودتا و تغيير حاكميت هستند.
از سوي ديگر، در شرايطي شاهد افزايش حاميان جنبش اعتراضي هستيم كه در تجمعات و راهپيماييهاي اخير محدوديتها بيشتر هم شده است. اما با وجود اين محدوديتها كه حتي ميتواند به قيمت از دست دادن جان مردم تمام شود،آنها استوارند و همچنان مطالبات خود را فرياد ميكنند. روز قدس و روز 13 آبان، همه ارگانها و نهادهاي انتظامي و امنيتي، مردم را تهديد كرده بودند و رسانههاي حكومتي بارها مردم را تحقير كردند، اما با اين حال مردم در راهپيماييهاي اعتراضي شركت كردند. مردم با اينكه ميدانستند در تجمعات قبلي، تعداد زيادي از مردم كشته و زخمي شدند و تعداد زيادي به زندان افتادند، بسياري با باتوم و شوك الكتريكي مورد هجوم قرار گرفتند و علاوه بر آن، با نيروهاي سپاهي و بسيجي و لباس شخصي مواجه شدند كه از مردم عكس و فيلم ميگرفتند تا آنها را شناسايي و تهديد كنند، اما با همه اين احوالات در راهپيمايي اعتراضي شركت كردند و مطالباتشان را فرياد كردند و اينها يعني اينكه مردم از نيروهاي امنيتي نميترسند. ويژگي مهم راهپيماييهاي اعتراضي اخير، حضور همه اقشار مردم در آن بود؛ به طوريكه نه فقط جوانان يا دانشجويان، بلكه همه اقشار مردم از پير و جوان و حتي به صورت خانوادگي با وجود همه خطرها و تهديداتي كه از سوي حاكميت عليه آنها به كار گرفته شد در راهپيماييها شركت كردند. آيا حاكميت تصور ميكند ميتواند صداي ميليونها نفر از مردم آزاده را كه فقط حق خدادادي خود، يعني آزادي را ميخواهند در نطفه خفه كند؟ مردم در 16 آذر، بار ديگر به ميدان ميآيند تا همچون 25 خرداد، 18 تير، روز قدس، 13 آبان و تمام راهپيماييهاي اعتراضي چند ماه اخير ثابت كنند نه تنها از پا ننشستهاند و سكوت را جايز نميدانند، بلكه بيش از گذشته و فعالتر از قبل در اعتراضات حضور پيدا مي كنند تا نشان دهند ادعاي ريزش نيرو در جنبش اعتراضي مردم ، خيالي باطل است كه حاكمان، آرزوي آن را به گور خواهند برد. آژانس ايران خبر




0 نظرات:
ارسال یک نظر