بخواب ای وطن غوطه در خون...

سرزمین من تابوتی نیست
که به خاکش توان سپرد
زیر چکمه های زنگاری زمان
سرزمین من بمبی است
روزی منفجر خواهد شد
تا آفتاب رشته رشته تقسیم شود در میان خانه ها...
***
بخواب ای مهربان ای یار
بخواب ای کشته ی بیدار
بخواب ای خفته ی گلگون
بخواب ای غوطه ور در خون
***
سکوت سرخ خاک تو
صدای نینوا دارد
در این دم کرده گورستان
تگرگ مرگ می بارد
به سوگ تو در این مقتل
کدامین مویه و شیون
سکوت یاس در خانه
هجوم مرگ در برزن
***
بخواب ای مهربان ای یار
بخواب ای کشته ی بیدار
بخواب ای خفته ی گلگون
بخواب ای غوطه ور در خون
تمام سینه ها عریان
تمام چهره ها خونین
تمام دستها خالی
تمام چشمها غمگین
به خاک مسلخ افتادند
در این صحرای خون باران
برادرها جدا از هم
پدرها بی پسرهاشان
***
تو ای تن خفته ی گمنام
بخواب اکنون که بسیاری
لالالالا لالالالا
بخواب آری که بیداری
بر این ویرانه خاک تو
که گلگون شد چو عاشورا
به یادت باغ می سازند
برادرهای فرداها
***
به سوگ تو در این مقتل
کدامین مویه و شیون
سکوت خشم در خانه
هجوم مرگ در برزن
***
بخواب ای مهربان ای یار
بخواب ای کشته ی بیدار
بخواب ای خفته ی گلگون
بخواب ای غوطه ور در خون